روزهای سردرگمی.
 
 
به قول آقا یوشیج : « خانه ام ابری ست اما در خیال روزهای روشنم. »
 

آدم بودن و زندگی سخته. نبودن اونی ک باید همه چیز رو سخت تر میکنه. شایدم فقط خستم. انقد تو غارم موندم ک سر و کله زدن زیاد با بقیه خستم میکنه و لوس شدم. الانِ الان دارم به نون خامه‌ای ک امروز خوردم فکر میکنم و عمیقا دلم میخاد یه نون خامه‌ای می‌بودم. (+چرا؟) چون اون نرمه، سرده و شیرینه.

 |+| نوشته شده در  شنبه نوزدهم آبان ۱۴۰۳ساعت 0:58  توسط پیشیِ غمگین و گیج.  | 
  بالا